باران سلام . قبل از این که این حرفارو بخوام بنویسم یه چیزایه دیگه ای نوشته بودم . نصفش از مردن بود نصفش از نا امیدی بود وقتی نوشتنم تموم شوده بود میخواستم ثبت کنم قولی که بهت داده بودم رو یادم اومد یادمه که بهت قول داده بودم هیچ وقت از مرگ حرفی نزنم از نا امیدی حرفی نزنم. من همهیه زندگیم رو مدیونه حرف هایه تو هستم . خدا رو شکر میکنم که تو رو جلو راه من قرار داد تا با دله مهربان و صافت به من قدرت بدی به من نیرو و انرژی بدی به من امید بدی  باران تو امید من به زندگی هستی تو خواهره عزیزه من هستی و میمونی باران تا اخره عمر داداشتم تو هم خواهرمی . خدا جونم خیلی دوست دارم که منو هیچ وقت به حاله خودم باز نزاشتی خواهرمو سره راهم قرار دادی تا بهم بفهمونی که مهدی ناشکری نکن اینقدر من به یادتم . خدا میخام تو خوشی هام و ناخوشی هام بگم خدایا شکرت. دوست دارم همه زندگیم.

مرا صد بار از خود برانی
دوستت دارم

به زندان خیانت هم کشانی
دوستت دارم

مرا لایق بدانی یا ندانی

دوستت دارم
تو را چون اسمانی ؛ چون پرستو

دوستت دارم

تو را چون بهاران؛ فصل باران

دوستت دارم

جز این جان نا قابل ندارم چیز دیگر من

مرا چون جان ناقابل بگیری

دوستت دارم

تو دوری گرچه نزدیکی ؛ در این دل جایی تو باشد

نگیرد جایی تو هرگز کسی چون

دوستت دارم

به امید فردایی بهتر و روشن تر ( با تشکر مهدی )

سلام به دوستایه گلم . البته دوسته زیادی واسم نمونده . اما افتخار میکنم که همین دوستا رو هم دارم خیلی ازشون بیصبرانه تشکر میکنم که منو همیشه تحمل کردن و میکنن حرفامو قهرامو بهونه هامو همه چیز خلاصه خاک پایه تک تکشونم دوستون دارم.

امروز در کمال نا باوری یکی بهم زنگ زد که دانشگاه قبول شودی این در حالی بود که من عصلا یادم نبود کنکوری دادم. خلاصه رفتم روزنامه گرفتم دیدم بله انگاری قبول شودم رشته نقشه کشی دانشگاه ازاد البته یه کونکور سراسری هم دادم واسه خندش که تویه اون جزع ذخیره ها قبول شودم . کی باورش میشود مهدی که هر ساله تحصیلی با چهار پنج تا تجدیدی کمه کمش یه روز دانشگاه قبول بشه . اما العان هیچ حسه خوشحالی نمیکنم . روزه شنبه و یک شنبه هفته اینده محلت ثبت نام داره اما فکر نمیکنم برم واسه ثبت نام نمیدونم خودمم نمیدونم خودمو واسه رفتن به سر بازی اماده کرده بودم حالا اینجوری شوده نمیدونم چیکار باید بکنم . همه بهم میگن دیونه ای و........... اگه نری دانشگاه اما نظره خودم این نیست . به هر حال هرچی باداباد .

پاشو که وقت نداریم شب کوتاهه
دقیقه رو حروم نکنیم صبح تو راهه
تو چشاتو ببند باز کن تو بخند ناز کن
تو آسمون دل من تو پرواز کن
تو یک نگاه تو شدی تکیه گاه
میدونم که خدا تو رو به من هدیه داد
دلم و بردی حالا صبر کن نرو کجا
بیا و بمون پیشم بابا تو رو خدا
یکدفعه نری جدا شی باید منو تو ما شیم
به هم انرژی بدیم و پر از اقتدار شیم
آره جملم و با تو تموم می کنم همه عمرمو
همه عمرمو با تو سر کنم بازم کمه بازم کمه
لحظه لحظه هامو از تو پر کنم بازم کمه بازم کمه
اگه فردا رو می خوام برای با تو بودنه
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه
خورشید و ماه و ستاره ها رو با تو دوست دارم
ابرای آسمون و بارون و با تو دوست دارم
دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم کنی
دوست دارم سپیده دم با بوسه بیدارم کنی
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه
بیا بمون دیگه حالا با ما تو باز
تپش قلب من واسه تو هست و بود
هنوزم دلم می خواد ببرم دست تو موت
پس از ورود تو نفس ربوده شد
اصلا تو بودی که ازت سروده
واسه رسیدن به تو من بد سر سختم
اگه فاصله ها باشه صد فرسخ
پس اشتباه نکن و منو از دست نده
هرگز بر نمیدارم من دست از سرت
دوری من از تو حالا هست مساله عشق من
خورشید و ماه و ستاره ها رو با تو دوست دارم
ابرای آسمون و بارون و با تو دوست دارم
دوست دارم سر بذارم رو شونه هات خوابم کنی
دوست دارم سپیده دم با بوسه بیدارم کنی
بازم کمه بازم کمه
بازم کمه بازم کمه